KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/4040 E., 2021/1956 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2021
- Esas No
- 2020/4040
- Karar No
- 2021/1956
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/İSTANBUL
- Vekili
- Av….
- İstemin konusu
- …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … ila …, …, …, … ila …, …, … ila …, …, .., … ila …, … ila … ile … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediğinden bahisle adına kesilen vergi ziyaı cezasının dayanağının olmadığı, eksik inceleme ve araştırma sonucunda ceza kesildiği, vergi ve ceza ihbarnamelerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, vergi borçlarının zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/02/2019 tarih ve E:2018/3162, K:2019/1226 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2020/4040, K. 2021/1956, 13 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama