Danıştay 3. Daire E.2020/4337 K.2021/749

İstemin Özeti

10/06/2011 ila 21/03/2013 tarihleri arasında.

Boya ve Kimya Elektrik ve Elektronik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin kanuni temsilcisi olan davacının, şirketce satın alınan white sprit ve sentetik tinerin üretimde kullanılmayıp kaçak akaryakıt organizasyonu dahilinde muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlenmek suretiyle satılması ve bu durumu gizlemek amacıyla sahte fatura kullanılması fiiline iştirak ettiğinden bahisle adına, ziyaa uğratılan katma değer vergisi üzerinden 2011 yılı için kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına karşı açılan davayı; sözü edilen şirket adına salınan katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasına karşı açılan davanın.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği, diğer taraftan, dosyaya sunulan.

Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame, anılan şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve diğer bilgi ve belgelerden, davacının, şirket tarafından boya ve tiner üretiminde kullanılmak üzere satın alınan white spritin sahte belge düzenlenmek suretiyle satılması fiiline iştirak ettiği ve iştirakin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda öngörülen koşulların oluştuğu sonucuna ulaşıldığından dava konusu cezada hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddeden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen temyiz istemini aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle reddeden Danıştay Üçüncü Dairesinin 18/03/2020 tarih ve E:2016/7201, K:2020/1585 sayılı kararının.

213 sayılı Kanun'un 359.maddesindeki yazılı fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verilmesine iştirakten ceza kesilebilmesi için vergi kaybına neden olan her fiile yönelik iştirakin ayrı ayrı değerlendirilmesi ve somut olarak ortaya konulması gerektiği, vergi inceleme raporunun atıf yaptığı vergi tekniği raporunun tebliğ edilmediği, sözü edilen raporda yer verilen iddialara karşı savunma yapılamadığından adil yargılanma hakkının ihlal edildiği ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Tetkik Hakimi : … Düşüncesi : Kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Danıştay Üçüncü Dairesince verilen kararın kaldırılıp, vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi hükmüne uygun bulunduğundan, kararın düzeltilmesi isteminin kabulüne ve Danıştay Üçüncü Dairesinin 18/03/2020 tarih ve E:2016/7201, K:2020/1585 sayılı kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra temyiz istemi yeniden incelenerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesinin ilk fıkrasında 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, ikinci fıkrasında vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde, bu cezanın üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, bu ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı hüküm altına alınmıştır.

Kuruldukları tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olarak tüzel kişilik kazanan şirketlerin vergi kanunları karşısındaki ödevlerinin kimler tarafından yerine getirileceğinin ve bu ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden şirketlerin varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen vergi ve buna bağlı alacaklarla ilgili kanuni temsilcinin sorumluluğunun yukarıda belirtilen mevzuat hükmüyle açıkça belirlenmiş olması karşısında,

şirket tüzel kişiliğinin sahte fatura organizasyonu dahilinde faaliyette bulunduğundan bahisle kanunlarda belirtilen usul ve şartlara uygun olarak tüzel kişiliğin yasal kanuni temsilci sıfatını kazanmış olan gerçek kişi veya tüzel kişilerin hukuki durumları yok sayılmak suretiyle, tüzel kişiliğin vergi kaybına yol açan eylemine iştirak ettiklerinden bahisle kanuni temsilci adına vergi ziyaı cezası kesilmesini öneren vergi inceleme raporu dayanak alınarak kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğundan bahsedilemeyeceğinden, yazılı gerekçeyle davanın reddi yolundaki Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.