Danıştay 3. Daire E.2020/4593 K.2022/3420

Dava konusu istem: Davacı adına, … Tarım Nakliyat Otomotiv Petrol Tekstil İnşaat Sanayi Limited Şirketi'nden alınamayan 2013 yılına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacağının, beyan yoluyla tahakkuk ettirilen 2013 yılına ait kurumlar vergisi ile aynı yılın Ekim ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisinden oluştuğu, 19/11/2013 tarihinde alınan genel kurul kararı ile davacının 26/11/2013 tarihinde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile hisselerini devrederek şirket ortaklığından ayrıldığı görüldüğünden, sözü edilen vergilerin beyan edildiği ve ödenmesi gerektiği tarihlerde davacının sorumluluğunun bulunmadığı,

öte yandan asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emrinin tebliğine ilişkin bilgi ve belgeler Mahkemelerince verilen ara kararı ile istenmesine karşın dosya sunulmadığından ödeme emri içeriği kamu alacağının usule uygun bir şekilde kesinleştirildiğinin ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usule uygun bir şekilde tebliğ edildiği hususu davalı idarece ortaya konulamadığından, ortada kesinleşmiş bir amme alacağından söz edilemeyeceği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu ödeme emri belirtilen gerekçeyle iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.