Danıştay 3. Daire E.2020/4797 K.2020/5758

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 15/09/2014 tarih ve 238 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen 14/10/2015 tarihli ara kararına davalı idare tarafından verilen cevapta, özel usulsüzlük cezalarının 2015/1 sayılı Gelir Vergisi Kanunu İç Genelgesi uyarınca terkin edildiği bildirildiğinden ödeme emrinin bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı, davacı adına kayıtlı aracın tescil kaydının silinmediği dikkate alındığında ödeme emrinin motorlu taşıtlar vergisine ilişkin kısmında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava; ödeme emrinin, özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı iptal edilmek suretiyle sonuçlandırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği özel usulsüzlük cezalarının terkin edildiğinden bu kısım yönünden kabul kararı verilmemesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.