Danıştay 3. Daire E.2020/4995 K.2022/4081

Dava konusu istem: Davacı şirketin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla adına kayıtlı taşıta uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin taşıtına haciz uygulanabilmesi için kamu alacağının tahsili amacıyla davacı şirkete ödeme emirleri tebliğ edilmesinin ardından haciz kararı alınarak haciz varakalarının düzenlenmesi gerektiği, Mahkemelerince verilen 30/09/2015 tarihli karardan önce dosyaya haciz varakalarının sunulmadığı, temyiz aşamasında ibraz edilen haciz varakalarının ise karar tarihinden sonra 08/12/2015 tarihinde tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında davacının taşıtına uygulanan haczin hukuka uygun olduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin taşıtına uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ödeme emri tebliğ edilmeksizin haciz uygulanmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.