Danıştay 3. Daire E.2020/5041 K.2021/1890

Dava konusu istem: Davacı adına, 16/06/2008 tarihi itibarıyla gerçek usulde gelir vergisi mükellefiyeti tesis edilmesine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı nezdinde gerçekleştirilen 19/11/2013 tarihli yoklama ile davacı tarafından özel yapı inşaatı olarak altı daire yaptırılmasına rağmen, bunlardan dördünün satışlarının yapıldığının ikamet edenlerin beyanıyla tespit edildiğinden söz konusu faaliyette devamlılık unsurunun mevcut olduğu ve kazancın ticari nitelik taşıdığı, satım işlemlerinin kazanç sağlamak amacıyla yapılmadığını kanıtlama yükü kendisine düşen davacının, söz konusu faaliyetin ticari kazanç elde edilmesi dışında başka sebeplerle gerçekleştirildiği yolunda dosyaya herhangi bir ispat edici bilgi veya belgenin sunulmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geriye dönük mükellefiyet tesis edilemeyeceği, taşınmazlar ihtiyaç için satıldığından ticari organizasyon, dört mesken ise üç takvim yılı içerisinde satıldığından süreklilik unsurunun bulunmadığı, inşaat kendi arsası üzerine yapıldığından işin arsanın değerlendirilmesi niteliğinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının alım satımlarının şahsi ihtiyaç sınırlarını aştığından tesis edilen mükellefiyet işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Daire since, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.