Danıştay 3. Daire E.2020/540 K.2023/730

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Medikal Ürünler ve Özel Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nden alınamayan 2016 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin, kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi, vergi ziyaı cezası, özel usulsüzlük cezası ve fer'ilerinden oluşan kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının hiçbir dönemde asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olmadığı, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu başka bir şirketin asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olması sebebiyle asıl borçlu şirketin borçlarından sorumlu tutulmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emirlerinin dava konusu edilen kısımı iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, … Özel Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi'nin kanuni temsilcisi olduğu, asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi ise … Özel Eğitim ve Sağlık Hizmetleri Ticaret Anonim Şirketi olduğundan, asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen veya edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.