Danıştay 3. Daire E.2020/669 K.2023/609

Dava konusu istem: Davacının, serbest muhasebecilik hizmeti sunduğu ... İnşaat Nakliye Petrol Gıda Temizlik Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle adına 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ve söz konusu vergi ziyaı cezasının dayanağı takdir komisyonu kararlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının muhasebecilik hizmeti sunduğu ... İnşaat Nakliye Petrol Gıda Temizlik Elektrik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalar, sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğini somut olarak ortaya koymadığından kesilen cezada hukuka uygunluk görülmediği, ön idari işlem olan takdir komisyonu kararlarına karşı açılan davanın esasının inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezası kaldırılmış, takdir komisyonu kararları yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında müteselsilen sorumlu olduğu yönünde saptama bulunduğundan kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.