Danıştay 3. Daire E.2020/683 K.2021/1653

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmesi nedeniyle sözü edilen faturalara konu indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2007 yılının Ocak, Şubat ve Mayıs dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından dava konusu döneme ilişkin olarak kayıtlara alınan bir kısım faturaların sahte olarak değerlendirilmesi suretiyle indirimlerinin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ancak, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, 5811 sayılı Bazı Varlıkların Milli Ekonomiye Kazandırılması Hakkında Kanun'dan yararlandığı,

bu nedenle sözü edilen Yasa kapsamında beyan edilen 216.000 TL'nin, 01/01/2008 tarihinden önceki döneme ait kurumlar ve katma değer vergisi yönünden tespit edilen matrahlardan mahsup edilmesi gerektiği ve 2006 yılı için bu miktardan, saptanan 123.192,42 TL'nin mahsup edildiği, geriye kalan 92.807,56 TL'nin bulunduğunun belirtildiğinin görüldüğü,

dolayısıyla 92.807,56 TL'nin mahsubu suretiyle tarhiyat yapılması gerekirken, bu hususun gözardı edildiği anlaşıldığından dava konusu tarhiyatın, matrah farkından 92.807,56 TL'lik tutar mahsup edildikten sonra kalan matrah esas alınarak hesaplanan kısmında hukuka aykırılık, bu miktarı aşan kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı, kesilen özel usulsüzlük cezasının ise hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle tarhiyat azaltılmış. özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kayıtlarına aldığı faturaların sahte olduğunun somut ve yeterli kanıtlarla ortaya konulduğu, yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.