Danıştay 3. Daire E.2021/100 K.2024/52

Dava konusu istem: Davacı adına, muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacağının dayanağı ihbarnamelerin mükellefiyet kaydı 24/02/2016 tarihinde re'sen terkin edildiğinden bilinen adresinde fiili imkansızlık nedeniyle davacı şirkete tebliğ edilememesi üzerine kanuni temsilcinin ikametgah adresinde 01/11/2018 ve 15/11/2018 tarihlerinde babasına tebliğ edildiği, görünüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmama ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmama şartlarının karşılanması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan herhangi birine tebliğ yapılabileceğinden dolayısıyla söz konusu tebliğde hukuka aykırılık bulunmadığından,

usulüne uygun biçimde tahakkuk eden ve vadesinde ödenmeyen vergi ve cezaların tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinin dayanağı ihbarnamelerin şirketin kanuni temsilcisinin bariz şekilde medeni hakları kullanma ehliyetine haiz olmayan 1951 doğumlu 65 yaşın üstündeki babasına tebliğ yapılmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.