KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/1166 E., 2022/560 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2022
- Esas No
- 2021/1166
- Karar No
- 2022/560
- Temyiz eden (davacı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Limited Şirketi
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , … sayılı kararının; vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle sonuçlandırıldığı … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
481 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alışlarını sahte faturayla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak, sözü edilen faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2010 yılının Şubat ila Haziran ve Eylül ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile aynı yılın Şubat ila Haziran dönemleri için bir kat; Eylül ila Aralık dönemleri için ise tekerrür nedeniyle %50 oranında artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin faturalarını kayıtlarına aldığı … Reklam İlan Araştırma Limited Şirketi hakkındaki saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı; yasal süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesi üzerine kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun lafzına ve ruhuna uygun düşmediği dolayısıyla dava konusu vergi ziyaı cezasının, tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle katma değer vergisi ve bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 2010 yılında tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının 2010 yılına ilişkin dava konusu tarhiyatta tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde yer alan "...cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere..." ibaresinin tekerrürün uygulanacağı iki veya beş yıllık sürenin sona ereceği tarihin tespiti ile ilgili olduğu, dolayısıyla ilk fiil için kesilen cezanın kesinleştiği tarihten itibaren takip eden yılın başına kadar geçen süre içinde de aynı neviden ceza kesilmesini gerektiren fiilin işlenmesi durumunda tekerrür nedeniyle cezanın artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2021/1166, K. 2022/560, 10 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama