KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/1325 E., 2021/3861 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2021
- Esas No
- 2021/1325
- Karar No
- 2021/3861
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
- Vekili
- Av….
- Karşı taraf(davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılının Temmuz ve Eylül ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle tarhiyat kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Vergi tekniği ve vergi inceleme raporlarının savunma ekinde tebliğ edilmesiyle davacıların savunma hakkının kısıtlandığından söz edilemeyeceği yolunda istikrar kazanmış yargı kararları bulunduğu, uyuşmazlık konusu raporların da Mahkemece davacıya tebliğinin sağlanarak dosyanın tekemmül ettirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/03/2019 tarih ve E:2015/6598, K:2019/1026 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2021/1325, K. 2021/3861, 20 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama