Danıştay 3. Daire E.2021/1481 K.2022/4344

Dava konusu istem: Davacının adına kayıtlı aracına ve banka hesaplarına, 1997 ila 1999 yıllarına ait borçların tahsili amacıyla uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile haczin dayanağı davacı adına düzenlenen ödeme emirleri ve bu ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin belgelerin istenilmesine üzerine davalı idare tarafından, ödeme emirleri sunulmuş ise de ödeme emirlerinin tebliğine dair alındılar ile haciz varakaları sunulmadığından, takibi usulüne uygun biçimde kesinleşerek haciz aşamasına gelinmiş bir kamu alacağından söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALAR

Usulüne uygun biçimde kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.