Danıştay 3. Daire E.2021/1553 K.2022/284

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008 yılında alışlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre Ocak, Şubat, Nisan ila Eylül, Aralık 2008 dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile Ocak, Şubat, Nisan, Mayıs 2008 dönemleri için üç kat, Haziran ila Eylül, Aralık 2008 dönemleri için tekerrür hükümleri uyarınca arttırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince, Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının, … Petrol İnşaat Otomotiv Gıda ve Nakliyat Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılması ve vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkralarının bozulması üzerine söz konusu bozma hükmü uyarınca yapılan incelemede; 30/06/2010 tarihinde tescil, 08/07/2010 tarih ve 7602 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilen 24/06/2010 tarihli ortaklar kurulu kararı ile tasfiyesi tamamlanarak tüzel kişiliği sona eren şirketin, dava ve taraf olma ehliyeti ve yargı mercileri önünde temsil edilme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuki varlığı bulunmayan davacı şirket adına salınan vergi ve kesilen cezaların kaldırılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.