Danıştay 3. Daire E.2021/1806 K.2023/2140

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Yapı Malzemeleri ve Orman Ürünleri İnşaat Nakliye Taahhüt İhracat İthalat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2010 ve 2011 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …, …, …, …, …, … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, dava konusu ödeme emirleri içeriği borçlarla ilgili olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerine ait tebliğ alındılarının arşiv çalışmalarına rağmen bulunamadığından ibraz edilemediği bildirildiğinden davacının kanuni temsilci sıfatıyla takibi için gerekli koşulların oluştuğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğine ilişkin alındıların dilekçeleri ekinde sunulduğu, bir kısmının posta yoluyla uygulama iç genelgesi hükümlerine göre tebliğ edildiği, bir kısmının ise memur eliyle tebliğ edilerek kesinleştirildiği, şirketten tahsil edilemeyen amme alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyiz aşamasında idarece sunulan bilgi ve belgeler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.