Danıştay 3. Daire E.2021/1841 K.2022/5698

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2014 yılının Şubat ila Ekim dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi sebebiyle fazladan yapılan iadenin tahsili amacıyla re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince, Vergi Dava Dairesi kararının, vergi ziyaı cezasının %50'sine isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması sonrasında Vergi Dava Dairesince bu hususta karar verilmek üzere dosyanın Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmesi neticesinde yapılan incelemede, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı … hakkındaki saptamalar sahte fatura düzenlediğini gösterdiğinden kesilen vergi ziyaı cezasının sözü edilen kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... hakkında sahte fatura düzenlediğine dair somut tespit olmadığı, idarenin baskısı altında düzeltme beyannamesi verdikleri, fatura içeriği emtia bedelinin banka aracılığıyla ödendiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.