Danıştay 3. Daire E.2021/1917 K.2024/3178

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Özel Eğitim Hizmetleri Bilişim Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2013 ila 2019 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ... takip numaralı ödeme emrinin 4 ila 6, 13 ila 15, 22 ila 26, 33 ila 37. sıra numarasında yer alan kamu alacağı için asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğ alındılarının Mahkemelerince verilen ara kararları ile istenilmesine rağmen dosyaya sunulmadığı dolayısıyla sözü edilen kamu alacağının usule uygun bir biçimde kesinleştirildiği hususunun davalı idarece ispatlanamadığı, ... takip numaralı ödeme emrinin kalan bölümü ile diğer ödeme emirleri içeriğinde yer alan alacakların şirketin kendi beyanlarından kaynaklandığı,

söz konusu alacaklar için şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usule uygun tebliğ edildiği, vadesinde ödenmemesi ve dava açılmaması üzerine usulüne uygun biçimde kesinleşen alacağın tahsili amacıyla şirket adına haciz varakası tanzim edildiği,

yapılan mal varlığı araştırmasında trafikten men edilen bir adet araç tespit edildiği dolayısıyla mal varlığının kamu alacağını karşılayamayacağı anlaşıldığından ilgili dönemlerde kanuni temsilci sıfatını haiz olan davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle ... takip numaralı ödeme emri, 4 ila 6, 13 ila 15, 22 ila 26, 33 ila 37. sıra numarasında yer alan alacaklar yönünden iptal edilmiş, sözü edilen ödeme emrinin kalan kısmı ile diğer ödeme emirleri yönünden dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği, kamu alacağının şirketin kendi beyanlarından kaynaklandığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 378. maddesine göre beyan edilen matrahlara ve bu matrahlar üzerinden tarh edilen vergilere karşı dava açılamayacağı, yapılan mal varlığı araştırmasında tespit edilen aracın kasko değerinin 39.203,00 TL olduğu, şirketin vadesi geçmiş borcunun 521.659,06 TL olduğu dikkate alındığında alacağın tahsil edilemeyeceğinin somut olarak ortaya konulduğu, şirketin banka hesaplarına uygulanan hacizler ile tahsil zamanaşımının kesildiği,

kamu alacağının şirketten tahsil edilememesi üzerine kanuni temsilci olan davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davacı tarafından, asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edilmediği dolayısıyla kamu alacağının şirket nezdinde usulüne uygun biçimde kesinleştirildiğinden bahsedilemeyeceği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Asıl borçlu şirketin vergi borçlarını, dava açıldığı tarihten sonra 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırdığı anlaşıldığından dolayısıyla bu aşamada kanuni temsilcinin takibi için şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağı şartının gerçekleştiğinden bahsedilemeyeceğinden kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmakla, davacı temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının redde ilişkin kısmının bozulması, davalı temyiz isteminin ise belirtilen gerekçeyle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.