Danıştay 3. Daire E.2021/2070 K.2022/1230

Dava konusu istem: Davacı adına, iki yıldan fazla süreyle aktifte bulunan beş gayrimenkulün 2010 yılında gerçekleştirilen satışından doğan ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17.maddesinin 4.fıkrasının (r) bendi kapsamında beyan edilen kazanç nedeniyle, tekstil faaliyeti yanında taşınmaz ticaretiyle de uğraşıldığından istisna hükümlerinden yararlanılamayacağı, satış geliri üzerinden katma değer vergisi hesaplanarak düzenlenen faturalarda gösterilmesinin gerektiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2010 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Taşınmaz satışları nedeniyle düzenlenen faturalarda katma değer vergisi hesaplanmamışsa da satış hasılatının davacının kendi beyanıyla idarenin bilgisine sunulduğu dikkate alındığında, faturada katma değer vergisine yer verilmemesinin, faturanın düzenlendiği tarih itibarıyla vergi kaybına yol açma olasılığı yaratacak şekilde gerçek meblağdan farklı bir meblağa yer verildiği şeklinde yorumlanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla asıl faaliyeti yanında taşınmaz ticareti işiyle de uğraştığı ortaya konulan davacının, 3065 sayılı Kanun'un 17.maddesinin 4.fıkrasının (r) bendinde düzenlenen istisnadan yararlanma şartlarını taşımadığı, taşınmaz satışlarından elde edilen kazanç üzerinden hesaplanacak katma değer vergisinin düzenlenen faturalarda gösterilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Şartları bulunmadığı halde 3065 sayılı Kanun'un 17.maddesinin 4.fıkrasının (r) bendinde düzenlenen istisnadan yararlanıldığı nedeniyle salınan katma değer vergisine karşı açılan davada tarhiyat kaldırıldığından, dava konusu özel usulsüzlük cezasının dayanaksız kaldığı, hiç bir dönem gayrimenkul ticareti ile uğraşılmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.