Danıştay 3. Daire E.2021/2144 K.2021/3741

Dava konusu istem: Davacı adına, defterlerini ve muhasebe kayıtlarını tuttuğu, beyannamelerini elektronik ortamda verdiği mükelleflerden elde ettiği gelirinin bir kısmını kayıt ve beyan dışı bırakması ve defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2012 yılı için re'sen salınan gelir vergisi,

aynı yılın tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve katma değer vergisi ile belirtilen vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca %50 artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile serbest meslek makbuzlarının düzenlenmemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. madesinin 1. bendi ile defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden dolayı aynı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin 19/02/2021 tarihli ara kararıyla davalı idareden tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasıyla ilgili bilgilerin sorulduğu, idarece verilen cevapta, davacı adına kesilen 2005 yılının Ocak dönemine ait vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alındığının belirtildiği, bunun üzerine verilen 03/03/2021 tarihli ara kararıyla söz konusu cezanın tebliğine ilişkin bilgi ve belgelerin idareden istendiği,

idarece dosyaya sunulan 15/03/2021 tarihli cevabi yazıda, Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmeliğin 11. maddesi ve Gelir İdaresi Başkanlığının 19/08/2011 tarih ve 2011/10 Seri Nolu İç Uygulama Genelgesine göre, istenilen belgelerin saklama süresi dolduğundan, ilanen tebliğe ilişkin belgelerin imha edildiğinin bildirildiği dolayısıyla, ispat yükü üzerinde bulunan davalı idarece tekerrür hükümlerinin uygulanmasının sebebi cezanın usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştirildiği hususunda kanıt sunulamadığından,

tekerrür hükümleri gereğince cezanın artırılmasına ilişkin koşulların oluşmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezalarının tekerrüre isabet eden kısımları kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği, inceleme yapılan dönemler için beyannamelerini vermediği ya da eksik beyanda bulunduğu, defter tesdik ettirmediği, belge bastırmadığı, defter ve muhasebe kayıtlarını tuttuğu ve beyannamelerini elektronik ortamda verdiği mükelleflere serbest meslek makbuzu düzenlemediği somut tespitlerle ortaya konulduğundan salınan vergi ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.