Danıştay 3. Daire E.2021/3087 K.2024/1363

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2006 ila 2008 yılları için kurumlar vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisine yönelik olarak verilen ikinci düzeltme beyannamelerinin iptali ile bu beyannameler üzerine tahakkuk eden kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu edilen ve ihtirazi kayıt konulmaksızın verilen düzeltme beyannameleri kesin ve yürütülebilir bir işlem niteliği taşımadığından davanın bu yönden esasının incelenemeyeceği, davacı şirkete ait taşınmaza 2008 ve 2012 yılında uygulanan haczin, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı, 12/02/2012 ve 10/12/2014 tarihlerinde adına kayıtlı üç taşıta haciz tatbik edildiği, banka hesaplarına 2012 yılı ve sonraki muhtelif yıllarda mükerrer olarak uygulanan hacizler tahsil zamanaşımını kesmediğinden kamu alacağının tahsil zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle ikinci düzeltme beyannameleri bakımından dava incelenmeksizin reddedilmiş, banka hesaplarına uygulanan hacizler ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının vadesinde ödenmeyen borçlarının tahsili amacıyla uygulanan hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.