Danıştay 3. Daire E.2021/3135 K.2023/1524

Dava konusu istem: Davacının Ekim 2019 dönemi için ihtirazi kayıtla verdiği turizm payı beyannamesi üzerine tahakkuk eden ve ödenen 283.769,68-TL turizm payının kaldırılması ile iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 7183 sayılı Türkiye Turizm Tanıtım ve Geliştirme Ajansı Hakkında Kanunu'nun 6. maddesinde yer alan turizm payı düzenlemesinin, Anayasa'ya uygun olarak Kanun ile yürürlüğe girdiği ve mezkur Kanun hükmü uyarınca davacının turizm payının mükellefi olduğu anlaşıldığından adına yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mali gücü göz ardı edilerek net satış üzerinden vergi ödemekle yükümlü kılındıkları, bu durumun Anayasa'nın 73. maddesine aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.