Danıştay 3. Daire E.2021/3189 K.2022/1919

Dava konusu istem: Davacı ortaklık adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak Mayıs, Haziran ve Ağustos ila Aralık 2015 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 44. maddesi gereğince, dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin müteselsil sorumlu olan ortaklardan herhangi biri adına düzenlenmesi gerekirken, adi ortaklık adına düzenlenmesi 3065 sayılı Kanun'nun anılan maddesine uygun düşmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyata dayanak alınan takdir komsiyonu kararının done aldığı vergi tekniği raporunda, ...'in ilk mükellefiyet tarihinden itibaren düzenlenen faturaların ... ve ...tarafından komisyon karşılığı tanzim edilen sahte faturalar olduğu, anılan kişiler adına adi ortak olarak mükellefiyet kaydının açılarak, gelir vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi yönünden eşit paylı olarak işlem yapılması gerektiğinin belirtildiği, anılan vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar esas alınarak takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, katma değer vergisi mükellefi bizzat ortaklığın kendisi olduğundan ortaklara ayrı ayrı katma değer vergisi tarhiyatı yapma zorunluluğu olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.