Danıştay 3. Daire E.2021/3437 K.2022/111

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle 2014 yılının Şubat ila Eylül, Nisan dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden 2019 yılı için 213 Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen ve 05/08/2019 tarihinde davacıya bizzat tebliğ edilen ihbarnamelerle duyurulan vergi ve cezalara karşı otuz günlük yasal süre geçtikten sonra 09/09/2019 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle dava süreaşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 8. maddesine göre sürelerinin adli tatile rastlaması halinde sürenin, adli tatilin sona erdiği günü izleyen günden itibaren yedi gün uzayacağı, adli tatil kapsamına giren tüm dilekçelerin en geç 7 Eylül mesai bitimine kadar mahkemeye sunulması gerektiği, bu tarih cumartesi gününe denk geldiğinden 09/09/2019 pazartesi günü açılan davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.