Danıştay 3. Daire E.2021/3692 K.2023/303

Dava konusu istem: Davacı şirketin, gayrimenkul satışından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2009 yılının Temmuz dönemi için adına re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 14/07/2009 tarihinde …'ye 162.000,00 TL karşılığında gerçekleştirdiği ticari nitelik taşıyan taşınmaz satışı katma değer vergisine tabi olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

… İnşaat Taahhüt Limited Şirketi'nden söz konusu taşınmazın 2008 yılında iş karşılığı alındığı ancak inşaat tamamlanmadan vazgeçildiği, anılan şirket tarafından satışı yapılan daire için düzenlenen 02/06/2009 tarihli fatura yasal defterlere kaydedilerek ilgili dönem katma değer vergisi ve kurumlar vergisi beyanlarına dahil edildiği, kendi muhasebe kayıtlarında bu gayrimenkul alışı ve satışı ile ilgili herhangi bir kayıt bulunmamasının da bu durumu doğruladığı dolayısıyla vergiyi doğuran olay gerçekleşmeksizin yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz dilekçesinde yer alan iddiaların dayanaksız olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 23/06/2021 tarih ve E:2019/1557, K:2021/1059 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.