Danıştay 3. Daire E.2021/3910 K.2021/6663

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, haksız yere katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2014 yılının Nisan ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin faturalarını kayıtlarına aldığı … ve …'ın 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un hükümlerinden faydalanmak suretiyle matrah artırımında bulunmaları nedeniyle haklarında rapor tanzim edilemediği, davacı adına düzenlenen ve tarhiyata dayanak vergi inceleme raporunda yer alan saptamalardan, bu kişilerin düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşılamayacağı, … hakkındaki tespitlerin sahte fatura düzenlediğini kanıtlayıcı mahiyette olduğu gerekçesiyle tarhiyatın, … ve …'dan alınan faturalara ilişkin kısmı kaldırılmış, …'tan alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu dönemde her ne kadar … ve …'in 6736 sayılı Kanun hükümlerinden faydalandığından bahisle haklarında rapor düzenlenmemiş olsa da, tarhiyata dayanak vergi inceleme raporunda yer alan somut tespitlerden, tarhiyatın anılan kişilerden yapılan alımlara isabet eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığının kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 229. maddesinde yer alan hüküm uyarınca fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında düzenlenen yasal belge olduğuna göre gerçekten bir emtia teslimi yapılmadığı halde düzenlenmesi ve böyle bir faturanın kayıtlara alınması Vergi Usul Kanunu ve Türk Ticaret Kanununa aykırıdır. Kaldı ki gerçek bir emtia teslimine dayanmayan faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yapılamayacağı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. ve 34. maddelerinde öngörülmüş bulunmaktadır.

Öte yandan, 213 sayılı Yasa'nın 359. maddesinde sahte belgenin, ortada gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi gösterilerek düzenlenmiş belge olarak açıklanmış olup, düzenleniş amacı itibarıyla bu nitelikte olan belgelere artık hukuken itibar edilemeyeceği ve içeriklerinin doğru olarak kabul edilemeyeceği açıktır.

Dava dosyası ve muhteviyatı inceleme raporundan; davacının uyuşmazlık konusu dönemde yüklenim konusu yaptığı bir kısım faturaların düzenleyicisi olan … ve … hakkındaki tespitlerden bu faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından, davacı adına haksız yere katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle yapılan tarhiyatın … ve …'dan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesinin temyize konu hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyoruz.