Danıştay 3. Daire E.2021/667 K.2022/2033

Dava konusu istem: 2014 yılının Temmuz döneminde birleşilen … İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi'nin 2011 yılındaki alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve 2011 Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin 208.371,17 TL tutarında azaltılması gerektiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporu esas alınarak davacı şirket hakkında düzenlenen ve birleşme dönemindeki beyanlarının değinilen tutar kadarıyla azaltılması gerektiği sonucuna ulaşılan vergi inceleme raporu uyarınca yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca 2014 yılının Aralık dönemi için resen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Birleşme yoluyla tüzelkişiliği sona eren sözü edilen şirketin 2011 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi üzerine sahte fatura kullanımı nedeniyle bu faturalara konu indirimler reddedilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 Aralık döneminden devreden indirilecek katma değer vergisi tutarının azaltıldığı ve sonrasında davacı şirketin 2014 yılı hesap ve işlemlerinin belirtilen nedenden dolayı incelendiği ve birleşmenin gerçekleştiği 2014 yılının Temmuz dönemi katma değer vergisi beyanlarının vergi inceleme elemanınca düzeltilmesi neticesinde 2014 yılının Aralık döneminde ödenecek katma değer

vergisinin çıkmasından dolayı bu dönem için salınan cezalı vergiye ait ihbarnamenin 28/07/2019 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, vergiyi doğuran olayın 2011 yılında gerçekleştiği dikkate alındığında, 2012 yılı başından itibaren işlemeye başlayan ve 31/12/2016 tarihinde dolan beş yıllık zaman aşımı süresi geçirildikten sonra tarh ve tebliğ edilen ihbarname içeriği cezalı verginin zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3.fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Re'sen tarh sebebi bulunmaksızın yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz izteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 113. maddesinde zamanaşımı; süre geçmesi suretiyle vergi alacağının kalkması olarak tanımlanmış, 114. maddesinde ise, vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu hüküm gereği vergi alacağının doğduğu dönem, verginin ödenmesi gerektiği dönemdir.

Dava konusu olayda, 2011 yılı işlemleri incelenen … İnşaat Taahhüt Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi'nin bir kısım alımlarını sahte faturayla belgelendirdiği ve düzenlediği bir kısım faturaları ise komisyon karşılığı sahte olarak düzenlediğinin tespit edildiği, davacı şirket ile 2014 yılının Temmuz döneminde birleşmesinden sonra davacı şirketin beyanlarının sözü edilen şirketin kullandığı sahte faturalara konu indirim tutarı kadarıyla azaltılması sonucu ödenecek vergi çıkan 2014 yılının Aralık dönemi için tarhiyat yapıldığı görülmektedir.

Vergi alacağının doğduğu dönem, verginin ödenmesi gerektiği dönem olup, dava konusu vergi alacağının da 2014 yılı itibarıyla doğduğu açık olduğundan, vergi alacağının doğduğu yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıllık süre geçmeden davacıya 23/07/2019 tarihinde tebliğ edilen dava konusu tarhiyatın zamanaşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, dava konusu tarhiyatı yazılı gerekçeyle kaldıran Vergi Mahkemesi kararına karşı yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.