Danıştay 3. Daire E.2021/846 K.2023/1864

Dava konusu istem: Davacıların kanuni temsilcisi olduğu ... Elektronik Araştırma Geliştirme Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin 2009 ila 2015 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla paydaşı oldukları taşınmaz üzerine uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emirlerinin 24/02/2016 ve 21/03/2016 tarihlerinde davacılara tebliğ edildiği, söz konusu ödeme emirlerinden vade tarihleri 2009 ve 2010 yılları olan kamu alacağının 31/12/2014 ve 31/12/2015 tarihinde tahsil zamanaşımına uğradığı ve davacılar yönünden zamanaşımını kesen herhangi bir sebebin varlığı davalı idarece ortaya konulamadığından bu kamu alacağı bakımından davacıların takibinde hukuka uyarlık görülmediği,

usulüne uygun olarak tebliğ edilen ve vadesinde ödenmeyen vade tarihleri 2009 ve 2010 yılları dışında kalan kamu alacağının tahsili amacıyla davacıların taşınmazına uygulanan hacizde ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu haczin vade tarihleri 2009 ve 2010 yılları olan kamu alacağına ilişkin kısmı kaldırılmış, diğer bölümü yönünden dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıların yönetim kurulu üyesi oldukları şirketten alınamayan kamu alacağının tahsili için paydaşı oldukları taşınmza üzerine uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.