Danıştay 3. Daire E.2021/908 K.2023/1669

Dava konusu istem: Davacı adına, … ve Elektronik Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2010 ve 2019 yıllarına muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve ... ile ... takip numaralı ödeme emirlerinin istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu 2 takip numaralı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı,1 takip numaralı ödeme emri içeriği 2007 yılına ilişkin özel usulsüzlük cezasına ait ihbarnamenin ilanen tebliğ ediliği ancak ilanen tebligat koşulları oluşmadığından söz konusu tebliğin usulüne uygun olmadığı, usulsüz tebliğin zaman aşımını kestiğinden söz edilemeyeceği dikkate alındığında zaman aşımına uğradığı anlaşılan söz konusu alacağın tahsili amacıyla düzenlenen değinilen ödeme emrinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle 2 takip numaralı ödeme emri yönünden dava reddedilmiş, 1 takip numaralı ödeme emri ise iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun şekilde yapılan takibe rağmen asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.