Danıştay 3. Daire E.2022/1064 K.2023/2513

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile söz konusu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalardan düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna ulaşılamayacağından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden sahte fatura düzenlediği sonucuna ulaşıldığından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, Ocak 2017 dönemine ait olup aynı yıl içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde, 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılan tutarın,

tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının her bir dönem için 223,53-TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, geçici vergi kaldırılmış, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, düzenlediği faturaların gerçek olduğu, alım yapılan firmalar hakkındaki olumsuz tespitlerin yalnız başına sahte fatura tanzim edildiğini göstermeyeceği, ödemelerin havale, eft veya çekle gerçekleştirildiği, beyannamelerin zamanında verilip adına tahakkuk eden vergilerin ödendiği, personel, kira, su, elektrik benzeri harcamalar ile ofis harcamaları, HGS ve OGS ödemeleri ile trafik cezası ödemelerinin dikkate alınmadığı, işyerine ait kira sözleşmelerinin sunulduğu, kira bedellerinin ödendiği, yoklamalarda faaliyette olduğunun görüldüğü, hangi firmalardan araç kiralama hizmeti temin edildiğinin araştırılmadığı,

SGK ödemelerinin eksiksiz yerine getirildiği, sermaye artımında bulunulup taahhüt edilen sermayenin ödendiği, 2019 yılında satışta bulunulan ...

Turizm ve Taşımacılık Limited Şirketi'nin kanuni temsilcisinin beyanına ait karşıt inceleme tutanağı lehine olup raporda yer verilmediği gibi aynı yıl için diğer satış yapılan mükellefler hakkında gerek olmadığından bahisle karşıt inceleme tutanağı düzenlenmediği, alımlara ilişkin karşıt tespitlerde de özellikle re'sen terk ettirilen firmalara karşıt inceleme için davet yazısı gönderildiği, sonrasında ise bu şirketlere ulaşılamadığından bahisle kanuni temsilcilerine tebligat yapılmadığı,

Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı'nca hazırlanan Sahte ve Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Belge Düzenleme ve Kullanmaya Yönelik İncelemelerde Uyulacak Usul ve Esaslar hakkında 219 sayılı Yönergede satış faturası düzenlenen en yüksek tutarlı en az beş firma nezdindeki karşıt tespite yer verilmesi gerektiğinin belirtildiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan yapılan yargılamada suçu işlediğine dair yeterli somut delil elde edilemediğinden şirket temsilcisi hakkında beraat kararı verildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davalı idare tarafından, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitleri done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak tekerrür hükümleri uygulanarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) - KARŞI OY

Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi inceleme raporu uyarınca belirlenen matrah farkı üzerinden 2018 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden davayı reddeden, Ekim-Aralık 2018 dönemi için geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasını bir kata indiren, geçici vergiyi kaldıran, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltan Vergi Dava Dairesi kararı temyize konu edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, uyuşmazlık konusu 2018 yılına ait yoklamalarda ticari faaliyetine devam ettiği, faaliyette olmadığına ilişkin olarak adresinde tespit yapılmadığı, mal aldığı şirketlerin sadece bir kısmı hakkında vergi tekniği raporunun bulunduğu, öte yandan Ba-Bs formları arasında bariz bir uyumsuzluğun da olmadığı, banka hesabındaki havalenin düzenlediği faturaların gerçeği yansıtmadığını ortaya koyacak şekilde kime yapıldığı yönünde bilgi yer almadığı, mal ve hizmet satılan firmalar nezdindeki saptamanın yeterli olmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalar sahte fatura düzenlediğini göstermediğinden davacı temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılan bölümünün tekerrüre esas alınan ceza tutarına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, davalı idare temyiz isteminin ise bu nedenle reddi gerektiği görüşüyle Daire Kararına katılmıyoruz.