Danıştay 3. Daire E.2022/1147 K.2022/5508

Dava konusu istem: Davacının bir dönem ortağı ve kanuni temsilcisi, tasfiye sürecinde de tasfiye memuru olduğu ... Demir Çelik Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağı nedeniyle banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen … tarih ve …, … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin davacının bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi üzerine ödeme emri içeriği amme alacakları için haciz varakaları düzenlenerek davacının banka hesaplarına haciz tatbik edildiğinin anlaşıldığı olayda davacının adreste bulunamama nedeninin tebliğ mazbatasına yazılmadığının görülmesi üzerine Mahkemelerince verilen ara kararıyla, dava konusu haczin dayanağı ödeme emirleri ile tebliğe ilişkin belgelerin istenilmesine karşın dosyaya sunulamadığından, haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağının bulunduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesaplarına uygulanan e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında, asıl borçlu şirketin tasfiye memuru olarak sorumluluklarını yerine getirmediği tespit edildiğinden banka hesaplarına uygulanan e-hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.