Danıştay 3. Daire E.2022/1167 K.2022/5100

Dava konusu istem: Davacının ortağı olduğu … ortaklığı adına düzenlenen … tarih ve …, … tarih ve …, … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan cezalı vergilere ilişkin bir kısım ihbarnamelerin davacının adresinde tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun şekilde saptandığı tevsik edilemediğinden ilanen tebliğ koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceği, ihbarnamelerin bir kısmının ise 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligatla ilgili hükümleri yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca usulsüz tebliğ edildiği dolayısıyla zamanaşımına uğrayan 2008 ve 2009 yıllarına ait vergi ve cezaların tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefin adresini değiştirmiş olması nedeniyle bulunamamış olması halinde posta memuru tarafından yapılan tespitin tutanak haline getirilmesinin gerekli olmadığı, tebliğ evrakının aynı adrese tekrar tebligata çıkılmaksızın ilanen tebliği yoluna gidilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.