Danıştay 3. Daire E.2022/1500 K.2024/4670

Dava konusu istem: Davacı adına, satışını yaptığı aracın özel tüketim vergisi kaydı bulunmadığı halde trafik siciline tescil ettirildiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının beyanı ile Cahit Sıtkı Tarancı Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün yazısı üzerine ortaya çıkan uyumsuzluk üzerine davacının yasal defter ve belgeleri istenilerek davacı şirket yetkililerinin beyanı alınmak ve iddiaları araştırılmak suretiyle ortada kayıtlarına intikal ettirilmeyen satış tutarının bulunup bulunmadığı,

sektördeki maliyet ve karlılık oranları da araştırılarak beyan edilen tutarın üzerinde mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmak suretiyle gelir elde ettiği hususu somut bir şekilde ortaya konulması gerekirken davalı idarece herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 31. maddesinin 8. bendine aykırı şekilde matrahın dayanağı ve izahına somut şekilde yer verilmeden, soyut biçimde takdir olunan matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.