Danıştay 3. Daire E.2022/1756 K.2022/4553

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... Plastik Çevrecilik Turizm İç ve Dış Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2007 yılına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla 2. sorumlular mirasçısı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının mirasçısı olduğu muris K…'nın asıl amme borçlusu şirketteki kanuni temsilcilik sıfatının 17/09/2009 tarihinde vefatı nedeniyle sona erdiği, şirketin hesap ve işlemlerinin incelenebilmesi için defter ve belgelerinin ibrazının, şirketin yeni temsilcisinden 28/11/2012 tarihinde tebliğ edilen yazıyla istendiği ancak ibraz edilmemesi üzerine katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi salındığı, murisin kanuni temsilciliği sona erdikten sonra gerçekleşen defter belge ibraz etmeme fiilinden dolayı yapılan tarhiyattan davacının kanuni temsilcinin mirasçısı sıfatıyla sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağı için ilgili dönemde kanuni temsilci olan muris …'nın mirasçısı sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, bu ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu'nun mükerrer 35. maddesinde ise, tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.

Asıl borçlu şirketin defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle, davacının mirasçısı olduğu muris Ferihan Melike Karamustafa'nın kanuni temsilcilik sıfatını haiz olduğu dönemlere ilişkin yapılan tarhiyat sonucu doğan borçların ödenmemesi üzerine kamu alacağının tahsili amacıyla 2. sorumlular mirasçısı sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlendiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler uyarınca kanuni temsilcinin sorumluluğu temsil yetkisinin sona erdiği döneme kadar olduğundan, ödeme emrine konu borcun ilgili olduğu dönemde yetkisi devam eden muris Ferihan Melike Karamustafa'nın mirasçısı sıfatıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyorum.