Danıştay 3. Daire E.2022/2062 K.2022/4165

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi ve 2015 yılının Aralık döneminden devir gelen katma değer vergisinin azaltıldığı da gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Ağustos ila Kasım dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Polyester Otomotiv Makina İnşaat Metal Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve ...

Endüstriyel Elektrik Makine İnşaat Sanayi ve Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamalardan, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığı, davacı adına 2014 ve 2015 yılı için salınması önerilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin uzlaşma sonucu kesinleştiği dolayısıyla sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi ile devredenin azaltılması nedeniyle yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, 2009 yılının Eylül dönemine ilişkin olup 10/12/2014 tarihinde uzlaşma neticesinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının;

dava konusu tarhiyatın, 2016 yılında alınan faturalardan kaynaklanan kısmında tekerrüre esas alınabileceği, 2014 yılının Aralık döneminden devreden indirilecek verginin azaltılmasından kaynaklanan kısmında tekerrüre esas alınamayacağı,

davacının kimlerden belgesiz alış yaptığına ilişkin somut tespit bulunmaksızın idari cezalar için de geçerli olan cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı yolundaki genel ceza hukuku ilkesi uyarınca adına 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2016 yılında kayıtlara alınan sahte faturalar nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılan kısmı yönünden dava reddedilmiş,

devreden katma değer vergisinin azaltılmasından kaynaklanan vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılan kısmı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamelerin davacının elektronik posta adresine 06/11/2019 tarihinde ulaştığı ve 11/11/2019 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, ihbarnameler içeriği vergi ve cezaların iptali istemiyle açılan iş bu davanın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 30 gün içinde ve en geç 11/12/2019 tarihinde açılması gerekirken bu süre geçirildikten sonra 16/01/2020 tarihinde açıldığı görüldüğünden davanın süre aşımı yönünden reddi gerekirken işin esasına girilerek verilen kararın istinafa konu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulüyle, kararın istinafa konu hüküm fıkrası kaldırılarak değinilen kısım yönünden dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava dilekçesinin süresinde yenilendiği, davalı idarenin, e-tebliğ sisteminin o günün şartlarında tam etkin ve sağlıklı işletilemediğini gözeterek süre aşımı def'inde bulunmadığı, dava açma süresinine ilişkin kuralın hak arama hürriyetini ihlal edecek biçimde uygulanmaması gerektiği, olayda özel usulsüzlük cezası kesilmesinin şartlarının bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.