Danıştay 3. Daire E.2022/2133 K.2023/73

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Gıda Alışveriş Hizmetleri İnşaat Taahhüt Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2008 ila 2012 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen … tarih ve … ila … , … , … , … , … , … , … , … , … ila … , … ila … , … , … , … , … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin tebliğ alındıları dosyaya ibraz edilmediği gibi … tarih ve … takip numaralı ödeme emri içeriği amme alacağı için borçlu şirket adına tanzim edilen ödeme emirleri ile tebliğ alındıları dosyaya sunulmadığından amme alacağının asıl borçlu şirket nezdinde usulüne uygun olarak kesinleştirildiğinin davalı idarece ispatlanamaması nedeniyle davacının banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacağının tahsili amacıyla ilgili dönemde şirketin kanuni temsilcisi olan davacının banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.