Danıştay 3. Daire E.2022/2566 K.2022/5632

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Tekstil İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2012 ve 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının Mernis'te kayıtlı ikametgah adresine 25/12/2019 tarihinde tebliğe çıkarılan ödeme emirlerine ilişkin tebliğ evrakının adresin kapalı olması nedeniyle iade edildiği, aynı adrese 24/06/2020 tarihinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca ikinci kez gönderilen evrakın da aynı sebeple tebliğ edilememesi üzerine kapıya tebligat pusulası yapıştırılmak suretiyle geçen 15 gün süre sonunda tebliğin sağlandığı, bu şekilde tebligatın usulüne uygun bir şekilde gerçekleştirildiği ancak davanın 01/10/2021 tarihinde 15 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra açıldığı görüldüğünden esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süreaşımı yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dosyaya sunulan dört adet tebliğ alındılarından 30/12/2019 tarihli tebliğ alındısında posta memurunun adı ve soyadının bulunmadığı, 24/06/2020 tarihli tebliğ evrakındaki adres Mernis adresi olmadığından tebliğin usulsüz olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.