Danıştay 3. Daire E.2022/2968 K.2022/5065

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Özel Sağlık Hizmetleri Turizm İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nden alınamayan 2010, 2011, 2013, 2015 ve 2016 yıllarına ait muhtelif kamu alacaklarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri düzenlendikten sonra asıl borçlu şirketin 7256 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un kesinleşmiş alacaklarla ilgili 2. maddesi kapsamında 16/12/2020 tarihinde şirketin tüm borçlarının yapılandırılması nedeniyle davanın konusunun kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davanın açılmasına yol açan davalı idarece yargılama gideri ile vekalet ücretinin davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağının tahsili amacıyla yapılandırmadan önce davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinden kusurlarının bulunmadığı dolayısıyla yargılama gideri ile vekalet ücretinin davacıya ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.