Danıştay 3. Daire E.2022/2992 K.2022/5256

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... Yapı İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2012 ve 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin 2012 yılı kurumlar vergisi ve fer'isinden oluşan kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının asıl borçlu şirkette müdür olarak temsil yetkisinin 28/05/2012 tarihinde sona erdiği, ihtilaf konusu 2012 yılına ilişkin olarak tahakkuk eden kurumlar vergisi ve fer'isinden oluşan amme alacağının beyan ve ödenmesi gereken tarihte davacının kanuni temsilcilik sıfatının bulunmadığı dolayısıyla kendisine atfedilecek bir kusur olmadığı gerekçesiyle ödeme emrinin dava konusu edilen kısmı iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dairelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, ödeme emrinin dava konusu edilen kısmının, asıl borçlu şirketin 2012 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin 29/04/2013 tarihinde verilmesi nedeniyle tahakkuk eden vergi ve fer'ilerinden oluştuğu ancak davacının temsil yetkisinin 28/05/2012 sona erdiği anlaşıldığından söz konusu kamu alacağından kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alacağın doğduğu dönem itibarıyla kanuni temsilci olan davacı adına düzenlenen ödeme emrinin dava konusu kısmının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kamu alacağının beyan ve ödenmesi gereken tarihte kanuni temsilcilik sıfatı bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.