Danıştay 3. Daire E.2022/3460 K.2024/5297

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ilişkili şirkete kullandırılan ve örtülü sermaye mahiyetinde değerlendirilen krediler nedeniyle elde edilen faiz üzerinden tahakkuk ettirilip ödenen 2016 ila 2016 yıllarının muhtelif dönemlerine ait 7.057.174,18-TL katma değer vergisinin fazla ve yersiz ödendiği iddiasıyla iadesi talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ile söz konusu tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ilişkili şirkete kullandırdığı örtülü sermaye niteliğindeki borç para için hesaplanan faiz gelirinin, 3065 Katma Değer Vergisi Kanunu kapsamında kar payı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin, 5520 Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 7. fıkrası ile 3065 sayılı Kanun'un 1. ve 24. maddelerinde yer alan hükümlerin değerlendirilmesine ve yorumlanmasına bağlı olduğu, ortada herhangi hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak açık bir vergi hatası bulunmadığı, davacı iddiasının ancak vergilendirme işlemine karşı süresinde açılacak davada incelenebileceği dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5520 sayılı Kanun gereğince örtülü sermaye üzerinden hesaplanan faiz gelirinin kar payı sayıldığı, kar payının katma değer vergisinin konusuna girmediği, ödenen tutarın faiziyle birlikte iadesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.