Danıştay 3. Daire E.2022/352 K.2022/4360

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2007 yılının Ağustos ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1.bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacıya fatura düzenleyen.

İnşaat Metal Hırdavat ve Elektrik Malzemeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerden, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından uyuşmazlık konusu faturalara dayalı indirimlerin reddinde hukuka aykırılık bulunmadığı ancak davacı tarafından 5811 sayılı Kanun kapsamında Türkiye'de sahip olunan varlıklara ilişkin olarak 31/12/2009 tarihinde verilen beyanname üzerine tahakkuk eden verginin 29/01/2010 tarihinde ödendiği ve 05/05/2011 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sermayeye ilave edilerek şartların yerine getirildiği,

5811 sayılı Kanun kapsamında beyan edilen matrah 301.000,00 TL olmasına karşın söz konusu firmadan alınan faturalara dayalı indirimlerin reddine ilişkin tutarın ise 281.451,09 TL olduğu dikkate alındığında, yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.