Danıştay 3. Daire E.2022/3734 K.2024/5872

Dava konusu istem: Davacının ortağı olduğu ... İnşaat ve Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketinin kısmi bölünme işlemi ile bir kısım iktisadi kıymetini ayni sermaye olarak devretmesi suretiyle kurulan yeni şirketlerde sahip olduğu hisselerin, ortaklara dağıtılan kâr payı olduğu yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmî bölünme kapsamında devredilen varlıklara karşılık edinilen devralan şirket hisseleri, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 19. maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, bölünen şirket ortaklarına bölünen şirketteki hisselere isabet eden değerle orantılı olarak dağıtıldığından ortakların servetinde bir artış olmadığı, kısmi bölünme neticesinde sermayede meydana gelen azalmanın geçmiş yıl kârından karşılandığı, devralan şirkete aktarılan kıymetin ayrı hesaplarda izlenmesi gerektiği yönünde herhangi bir yasal şart bulunmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının elde ettiği kar payının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 75. maddesinin 1. fıkrası kapsamında menkul sermaye iradı olduğu ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.