Danıştay 3. Daire E.2022/376 K.2022/5707

Dava konusu istem: Davacının 2017 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporuyla 2017 yılının Aralık döneminden devreden katma değer vergisinin azaltılması işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin ilk incelemeye esas ara kararı gereği davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporuna dayanılarak 2018 yılının Şubat ila Haziran dönemleri için tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı, tarhiyata karşı açılan davada vergi inceleme raporu işlemin sebep unsuru olarak değerlendirileceğinden bu aşamada ihbarnamelere hazırlık işlemi niteliği taşıyan vergi inceleme raporunun, idari davaya konu edilebilecek nitelikte kesin ve yürütülebilir işlem olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının istinaf başvurusuna avukat aracılığıyla savunma dilekçesi sunulduğu, vekalet ücreti talebinde bulunulduğu, tarifede yazılı avukatlık ücretinin kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava ve işlemler karşılığı olduğu, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.