Danıştay 3. Daire E.2022/3804 K.2022/4993

Dava konusu istem: Davacı adına, 10/02/2011 tarihinde ... tarafından düzenlenen 2 adet faturanın 2010 yılı için gider olarak kaydedildiği, faiz gideri olarak kaydedilen miktara ilişkin belge sunulmadığı, bir kısım faturaların döviz kuru değerlemelerinin yanlış yapıldığı, karşılıksız çıkan çekle ilgili olarak dava açıldığı ancak çek miktarının gider yazıldığı yönünde saptamalar içeren vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporu uyarınca 2010 yılından devreden zararın ortadan kalktığından bahisle 2011 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, tarhiyatın, ...'den alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırıldığı, diğer kısmı yönünden ise davanın reddedildiği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası azaltılmış, geçici vergi ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2010 yılına ait kurumlar vergisi tarhiyatının, ...'den alınan faturalardan kaynaklanan kısmını kaldıran, diğer kısımlar yönünden ise davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusunu reddeden. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı, Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/02/2022 tarih ve E:2018/4348, K:2022/649 sayılı kararıyla bozulması üzerine. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, bozma kararına uyulmak suretiyle 2010 yılına ait bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin 10/02/2011 tarihinde ...'den alınan faturaların gider olarak beyan edilmesinden kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen vergi ve cezaların kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra tarhiyatın sözü edilen kısmı yönünden davanın reddedildiği,

mahsup süresi geçen geçici verginin aranmayacağı gerekçesiyle tarhiyatın sonraki döneme devreden kurum zararının ...'den alınan faturaların gider olarak beyan edilmesinden kaynaklanan kısmının 2010 yılı kurumlar vergisi matrahından mahsup edilmesi nedeniyle 2010 yılından sonraki döneme devreden kurum zararının belirtilen tutara isabet eden kısmının azaltılması suretiyle yapılan kısmı ile tarhiyatın sözü edilen kısmı için geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkraları ile geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen

hüküm fıkraları kaldırıldıktan sonra tarhiyatın değinilen kısmı yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

...'a 2010 yılında yapılan satışlara ilişkin ... tarafından düzenlenen komisyon faturalarının da 2010 yılına ait olduğu, gelir ve giderin aynı dönemde gerçekleştiği, tarhiyata dayanak vergi inceleme raporunda gelir kısmı kabul edilirken gider kısmının kabul edilmemesinin dönemsellik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, 2010 yılına ilişkin gider kabul edilmezken 2011 yılı için de herhangi bir düzeltme yapılmadığı,

eleştiri konusu faturaları düzenleyen firma yurtdışında mukim olup 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun faturayla ilgili hükümlerine tabi olmadığından faturaların değinilen Kanun'da yer alan 7 günlük sürede düzenlenmesinin beklenemeyeceği, ayrıca ... tarafından tanzim edilen komisyon faturalarında davacının ...'a yaptığı satışlara ilişkin bilgiler ve sipariş numaraları da yer aldığından bahsedilen şirketlerce düzenlenen faturalar arasındaki bağın ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.