Danıştay 3. Daire E.2022/533 K.2022/5520

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … İnşaat Metal Hırdavat Limited Şirketinden alınamayan 2006 ve 2007 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ile gecikme faizinin tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin içeriği vergi ve cezalara ilişkin olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligatla ilgili düzenlemeleri yerine kapıya yapıştırılmak suretiyle usulsüz şekilde tebliğ edildiği olayda kamu alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağının tahsili amacıyla şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin şirket adresine tebliğ edilemediği hususu, 213 sayılı Kanunu'nun 102. maddesine uygun olarak saptanmadığından, ödeme emrinin ilanen tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, diğer ödeme emirlerinin tebliğ alındıları ise dava dosyasına sunulmadığından davacının adına kanuni temsilci sıfatıyla takibi için gerekli şartların oluştuğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.