Danıştay 3. Daire E.2022/645 K.2023/3003

Dava konusu istem: Davacı adına 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un 4. maddesi kapsamında gerçekleştirilen yapılandırma işleminin iptaline yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim olunan … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu uyarınca kesilen vergi ziyaı cezası üzerine yapılan yapılandırma başvurusu davalı idare tarafından kabul edildikten sonra 7143 sayılı Kanun ve bu Kanun'un uygulanmasına ilişkin (1) Seri Nolu Genel Tebliğ'in IX. Bölümünün 5/b maddesinde yer alan "Vergi aslının Kanunun yayımı tarihinden önce tamamen ödenmiş olması halinde, Kanunun yayımı tarihi itibarıyla vergi ziyaı cezalarının tahsilinden vazgeçileceği" hükmü gereği,

mükellef tarafından vergi aslının ödenmesi durumu söz konusu olmadığından bahisle yapılandırma iptal edilmiş ise de sözü edilen raporda davacı tarafından tevkif edilemeyen katma değer vergisi tutarlarının satıcı mükellef tarafından kayıtlara yansıtıldığı ve beyan edildiği tespit edildiğinden sorumlu davacı şirket adına yapılacak tarhiyatta vergi aranmaması gerektiği sonucuna varıldığı, dolayısıyla vergi aslının kanunun yayım tarihinden önce ödendiği hususunun anılan raporla sabit olduğu,

söz konusu verginin davacı tarafından değil de satıcı tarafından ödenmiş olmasının vergi aslının hiç ödenmediği şeklinde yorumlanamayacağı, 7143 sayılı Kanun'da böyle bir sınırlamanın mevcut olmadığı ve Kanunda yer almayan bir sınırlamanın düzenleyici işlem olan tebliğlerle getirilemeyeceği de dikkate alındığında, davacı tarafından vergi aslının ödenmesi durumu söz konusu olmadığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmadığı, 7143 sayılı Kanun ile anılan Kanun’un uygulanmasına ilişkin yayımlanan Seri No’lu Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına ilişkin 7143 sayılı Kanun Genel Tebliği uyarınca vergi aslına bağlı bir ceza olan vergi ziyaı cezasından, vergi aslının Kanunun yayım tarihinden önce ödenmiş olmasından vazgeçileceği, olayda ise davacı tarafından vergi aslının ödenmesi durumu söz konusu olmadığından davacının 7143 sayılı Kanun’dan faydalanamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idareye 15/11/2018 tarihinde 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma talebinde bulunulduğu, yapılandırma talebinin davalı idarece kabul edilmesinin ardından ilk taksit ödeme süresi içerisinde borcun tamamının ödendiği, davalı idarece talepleri üzerine 03/12/2018 tarihli yazı ile de vadesi geçmiş borcunun olmadığının bildirildiği, daha sonra yapılandırmanın iptal edilmesinin kabul edilemeyeceği, adına tanzim edilen vergi inceleme raporunda vergi aslının kendilerinden aranılmaması gerektiğinin açıkça belirtildiği,

söz konusu rapor uyarınca adına gecikme faizi ve vergi ziyaı cezasının tahsili için düzenlenen ihbarnamelere konu vergi asıllarının 7143 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden tevkifata tabi işlemi gerçekleştiren satıcı tarafından beyan edilerek ödendiği, tevkifat yükümlülüğü olan mükelleflerden de olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.