Danıştay 3. Daire E.2022/868 K.2023/439

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca 2006 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın Nisan - Haziran dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının Mayıs 2006 dönemine ait katma değer vergisi beyannamesiyle 112.300 TL matrah beyan ettiği ancak bu tutar karşılığında fatura düzenlemediği ve kazancını kayıt dışı bıraktığı iddia edilmiş ise de sözü edilen tutarın davacı tarafından beyan edildiği, davacının gerçeği yansıtmayan belge düzenlediğine ilişkin bir tespit bulunmadığı dikkate alındığında, takdir olunan matrahın Bs ile bildirilen tutarın tamamına denk geldiği ve bu tutarın tamamının kar olduğu varsayımıyla yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sahte fatura kullandığı saptanan davacı adına takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun 03/11/2021 tarih ve E:2021/1234, K:2021/1400 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.