Danıştay 3. Daire E.2022/992 K.2022/4729

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Yapı Hafriyat Nakliye Elektrik Oto Yedek Parça Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile birlikte adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığında sahte fatura ticareti yaptığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen takdir komisyonu kararına dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın Temmuz-Eylül dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile bu vergi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Yapı Hafriyat Nakliye Elektrik Oto Yedek Parça Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği ve davacının da bu firma ile birlikte hareket ettiği kanaatine varıldığı,

davacı tarafından, anılan firmanın maliyetlerinin dikkate alınmadığı iddia edilmiş ise de bu firmanın komisyon geliri elde etmek üzere sahte belge düzenlediği ve ticari faaliyetlerinin bulunmadığı dikkate alındığında herhangi bir maliyetin ortaya çıkması beklenemeyeceğinden bu iddiaya itibar edilmediği dolayısıyla davacının adi ortaklıktaki hissesi oranı gözetilerek takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir

vergisi yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Sözü edilen şirket hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamalardan düzenlediği faturaların sahte olduğu yönünde pek çok olumsuz tespit bulunsa da, davacının anılan şekilde bir adi ortaklık organizasyonu içinde yer alarak kazanç elde ettiği yönünde ve incelenen şirketin ortak, yönetici ya da çalışanı olduğuna dair bir hususa yer verilmediği, nezdinde yapılmış bir yoklamanın bulunmadığı, raporda sadece şirketin mali müşaviri olduğundan bahisle adi ortak olduğunun varsayıldığı,

mevcut iddiaların hukuken doğru olup olmadığının anlaşılması açısından gerek adı geçen kişiler nezdinde gerek karşıt inceleme ile fatura alan ve tahsilatları yapan kişiler nezdinde araştırma yapılmadığı,

şirketin alım satım yaptığı firmalar nezdindeki karşıt incelemelerde de davacının adının geçmediğinin görüldüğü dolayısıyla şirkete ait faturaların davacı ile şirketin birlikte hareket ederek komisyon karşılığı düzenlediği ve eşit oranda komisyon geliri elde edildiği yönünde ulaşılan sonuç varsayım ve kanaate dayalı olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Takdir komisyonunca hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın genel ve soyut ifadeler kullanılarak yalnızca vergi tekniği raporları dayanak gösterilerek matrah takdir edildiği, dolayısıyla usulüne uygun yapılmış bir tarhiyattan söz edilemeyeceği, anılan firmalara yalnızca mali müşavirlik hizmeti sunduğu, ayrı bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, kaldı ki takdir komisyonuna dayanak vergi tekniği raporlarının taraflarına tebliğ edilmediği dolayısıyla savunma hakkının kısıtlandığı, bu durumun hak arama hürriyeti ile hakkaniyete uygun yargılanma hakkına aykırılık teşkil ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.