Danıştay 3. Daire E.2023/10272 K.2023/5316

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... İnşaat Ticaret Limited Şirketi adına 2015 yılına ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Şirket adına düzenlenmiş olup davacının hak ve menfaatini etkilemeyen ödeme emrinin davacı tarafından dava konusu edilemeyeceği, bu nedenle davacı tarafından açılan davanın inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri her ne kadar firma adına tanzim edilmiş ise de bu işlemden etkilenecek kişiler tarafından da ödeme emrine dava açılmasının olanaklı olduğu, şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağı için kendisine takip yapılacağından menfaatinin olumsuz etkileneceği, dava konusu ödeme emrinin iptalini istemede meşru, kişisel ve güncel bir ilişkisinin ve dava açma ehliyetinin bulunduğu, davanın ehliyet yönünden reddi yolundaki temyiz talebine konu kararda hukuki isabet bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.