Danıştay 3. Daire E.2023/10395 K.2024/1789

Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılının Mart, Haziran, Eylül ve 2019 yılı Ocak dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması ve 2021 yılı Ekim döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarının 5.765.391,52-TL olarak dikkate alınması gerektiği yönünde tesis edilen... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta ve tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmış, işlem ise iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz istemi, söz konusu kararın davalı idareye 20/02/2023 tarihinde tebliğ edilmesine karşın otuz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 20/06/2023 tarihinde başvuruda bulunulduğu gerekçesiyle süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebligatın hukuka aykırı olduğu, muttali olunan tarih 06/06/2023 olduğundan bu tarih itibarıyla değerlendirme yapılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davanın süre aşımı yönünden reddine ilişkin kararda hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.