Danıştay 3. Daire E.2023/108 K.2024/393

Dava konusu istem: Davacının 2018 ila 2020 yılları için 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında yaptığı kurumlar vergisi matrah artırımı ile katma değer vergisi artırımı başvurusunun aynı Kanun'un 5. maddesinin 9. fıkrası kapsamında olduğundan bahisle reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin dayanağı olan vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporları uyarınca davacı adına 2015, 2018 ve 2019 yılları için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatının, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, …, …, K:…, …, … sayılı kararları ile kaldırıldığı dolayısıyla düzenlediği faturaların sahte olmadığı hususu söz konusu mahkeme kararlarıyla ortaya konulan davacının matrah ve vergi artırımından yararlanılmasına engel olacak bir durum bulunmadığından tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği tanzim edilen davacının 7326 sayılı Kanun kapsamındaki matrah ve vergi artırımına ilişkin başvurusunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Sahte fatura düzenlemediği hususu mahkeme kararlarıyla ortaya konulduğundan dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.